Eisley etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Eisley etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

25 Nisan 2013 Perşembe

Eisley'den 2 yeni parça birden!


'Canım' gruplarımızdan Eisley, 28 Mayıs tarihinde çıkartacağı yeni albümü Currents'ten geçtiğimiz hafta paylaştığı yeni parça Drink the Water'ın ardından albümle aynı adı taşıyan yeni bir single daha paylaştı.

Yine bambaşka, değişik bir Eisley var karşımızda.

Hadi bakalım.






6 Nisan 2012 Cuma

ALBUM | Eisley - "Deep Space"

İnsanın kafanın karışık olması garip durum, hele bu aralar aldı başını gitti. İnsan sabah ne giyeceğine dahi karar veremiyor. Sabah üşüyerek kalın giyiniyorsun, o kalın kıyafetlerle öğle yanıyorsun, akşam eve dönüşteyse soğuktan donuyorsun. Kafalar karışık bu aralar, ne giysem olmuyor... Kafa karışıklığı çevrede de var gibi, kimisi tişört giymiş, kimisi kazak giymiş... Baharın ilk günleri enteresan..

Kafa karışıklığı bazen iyidir bazen kötü. Bazı şarkılarda işe yarar, güzel bir harmoni yakalanabilir, bazı şarkılarda sizi fena hallere sokabilir, "Niye böyle bir şey yaptım ki?" dedirtir insana.

Eisley, geçen ay Deep Space adında yeni bir EP çıkardı. Eisley'i size blog'ta ilk anlattığım zamanlarda anahtar kelimeyi klişe olarak seçmiştim. Klişe olanın samimiyeti demiştim Eisley adına. Bildiğimiz "klişe" Indie gruplarındandı, yeni neredeyse hiç yoktu. Acaba bu serzenişimizi duydu mu Eisley yoksa kendileri de farkında mıydı bu durumun?

Deep Space'de yeni çok şey var. Eisley artık klişe bir grup değil gibi bu EP ile ama kafaları karışık olduğu da çok belli. Yeni şeyleri yapmaya çalışırken, bazı şarkılarda şalterler atmış belli ki.

Şarkı şarkı ep'yi inceleyecek olursak;

Lights Out: Eisley'in geçmişini andıran tek şarkı EP'den. Bildiğimiz, "klişe" Eisley şarkısı.

Laugh it Off: Albümün saykodelik ve indie aralığında duran şarkısı. Şarkı Indie'ye biraz daha yakın gibi aslında ama yer yer saykodelik dokunuşlara da sahip. Az.

Deep Space: Sakin sakin başlayan bir şarkı. Sonrasında Eisley'in hiç kullanmadığı kadar sert bir gitar tonuyla gümbürdüyor. Sonrasında bir anda yine sakinleşiyor şarkı, sonrasında tekrar metronom alıp başını gidiyor. Şarkı güzel bir solo ile farklı bir boyuta geçiş yaparken, bahsettiğim gitar tonuyla tekrar sertleşiyor. Tam bir kafa karışıklığı ama şarkı güzel. :)

192 Days: EP'nin en sıradan şarkısı. Klasik akustik bir şarkı.

One Last Song: Şarkı vokalin güzel fısıltılarıyla başlıyor. 1,5 dakikalık bu sakinliğin ardından oldukça güzel bir gitar tonuyla değişmekte. Gitar tonu o kadar güzel ki, insan şarkıyı tekrar dinlediği zamanlar, ilk 1,5 dakikalık zaman dilimi çabucak bitse demekten kendini alamıyor. Gitar tonu epeyce "saykodelik" olduğu için güzel, sanki 60'ların günümüze uyarlanmış gitar sound'u var şarkıda. O güzel gitar tonunu ve melodisini destekleyen abartısız klavye dokunuşları... EP'nin en güzel şarkısı ki single olarak piyasaya düşen de şarkıydı One Last Song.

Deep Space kafası oldukça karışık bir EP. Daldan dala atlayan, sabah üşüyen öğlen terleyen akşamsa tekrar üşüyen bir Eisley. Yeniyi arayan bir Eisley var Deep Space'te, yeniyi ararken kafası da bir o kadar karışan Eisley. Güzel mi bu kafa karışıklığı? Bazı şarkılarda güzel bazılarında ise fena sırıtıyor.

Merakla yeni albümü bekliyorum, bakalım bu yolculuğun sonu nereye gidecek.

31 Ocak 2012 Salı

Eisley'den yeni EP, yeni single!

2011'de en çok dinlediklerimiz arasında olan Eisley'den yeni bir single geldi! 14 Şubat tarihinde yayınlayacakları yeni EP'leri "Deep Space"ten ilk olarak One Last Song paylaşıldı.

Hala Eisley dinlemediyseniz, bizce bir an evvel tanışın!

http://soundcloud.com/equalvision/eisley-one-last-song-1/s-NWEUN

22 Nisan 2011 Cuma

HAFTANIN ŞARKISI | Eisley - Mr. Moon

Haftanın Şarkısı'' demişiz ama 8 haftadır aynı şarkı da takılıp kalmışız. Aslında beklenilenin aksine oldukça da verimli bir zaman dilimiydi bu keşfedilen yeni gruplar açısından. Ancak ''klişe blogger bahaneleri'' burada da devreye girdi ve ''standart, gündelik koşturmacalar'' sebebiyle, gerekli olan zaman dilimi o tazecik şarkılardan birini seçip, koymak için ayrılamadı maalesef.


Mevzuya dönecek olursak...

Seçmeye niyetlenilen bir çok şarkı arasından, bu ay içerisinde ''Çok klişe yea!'' diye bahsettiğimiz, (bence) gayet de underrated bir grup olan Eisley'de karar kılındı.

Bir grubu tanıma aşamasındayken, dinlenilen albümde kafada ayrı bir yere oturtulan muhakkak 3-5 şarkı olur. (Zaten olmuyorsa at çöpe o albümü) İşte onların arasından -hiç adetim olmasa da- repeat'e ve mp3 playera atılan ilk şarkı, sizin yeni takıntınız olacak ''o şarkı''dır. Aslında çoğu zaman şaşkınlıklara boğuluyorum ''Hiç durmadan nasıl bulunabiliyor o takıntı şarkılar?'' O yıllarca dinlenebileceğine inandığın parça ardına, aynısından bir tane daha, bir tane daha, bir tane daha...

İşte hayata da kısaca bunların ''birleşim kümesi'' de diyebiliriz sanırım.

5 Nisan 2011 Salı

Eisley - ' Çok klişe ya! '

Sayın Meclis Üyeleri;

'Klişe olmak' ifade ve durumunun bu kadar üstüne gidilmesine bir anlam veremiyorum. Eğer hoşlanılmayan bir durum varsa, direk bu özdeyiş kullanılıyor. İnsanlar 'ay çok klişe', 'çok klişe ya', 'klişe be abi' vs. demekten kendini alıkoyamıyor. Yapılan işi, davranışı ya da durumu negatif anlamda etiketlemek için kullanılan bir kelime hatta durum haline geldi. Çok kızıyorum bu duruma...

Sevgili Üyeler;

Bence durum bu kadar basit değil. Klişe dediğimiz 'kelime' bu kadar negatif anlam içermemeli, en azından böyle bir anlam yoğunluğunu içermemeli. Evet, haklısınız ki klişe olan şeyler yaratıcılık barındırmaz, genel anlamda mevcut durumun ya tekrarıdır ya da karbon kopyasıdır. Basma kalıp düşünceyi barındırır.

O zaman derdin ne diye bana soracaksınız?

Derdim şu ki her şey yaratıcılık barındırmalı mı? Bazı şeylerin tekrarı olması, ortaya çıkan eseri kötü kılar mı? Her şeyin yeni olmak zorunda olması, farklı olması da bir tür klişe değil midir? Yani 'yeni' kendi içinde klişe olma durumunu barındırmaz mı?

Benim derdim bu sorular da değil, ben klişe olana olumsuz gözde yaklaşmıyorum. Klişe olan çoğu şeyi seviyorum ve klişe olan çoğu şeyi çok severek 'tüketiyorum.' Çünkü klişe olan, beni mutlu kılıyor, çünkü klişe olan geçmişin samimiyetini barındırıyor. Klişe olan komplike dünyayı, daha basit algılamamı sağlıyor.

'Klişe olan' bu sebeple önemli.

Sayın Meclis üyeleri;

Size çok 'klişe' bir grubu anlatacağım. Grubun adı Eisley. Grubun elemanları 3 kadın ve 2 erkekten oluşmakta. Teksas orjinli bir grup. Bildiğiniz klişe Indie gruplarından, hatta yaptıkları müzik için nerdeyse hiç bir yenilik barındırmadığını bile söyleyebilirim. Eisley tarzında müzik icra eden bolca gruba da rastlayabilirsiniz, dinleyebilirsiniz. Tek farkları var ki, yaptıkları müzik samimi, yaptıkları karbon kopyalama işini tüm içtenlikleriyle yapıyorlar. Bu sebeple yaptıkları 'karbon kopya' şarkılar, albümler farklı bir boyuta geçmiş oluyor.

Şu ana kadar çıkardıkları 3 albümde de bunu fazlasıyla hissedebiliyorsunuz. Eisley, yenilik barındırmayan, ama bir şekilde sizi bu müziğe bağımlı kıldıran, enteresan bir grup. Bu grubu dinlediğinizde çok şaşırmayacaksınız, kulağınıza yeni bir sound gelmeyecek ama 'klişe' sizi sarıp sarmalayacak..

Sözlerimi tamamlarken; Eisley'in son albümünü bir haftadır sürekli dinlemekteyim. Çok güzel bir albüm olmuş. Birbirinin kopyası indie grupları dinlemekten bıkmayan gözlüklü Peyote meclisi, Eisley'i de dinleyin.

Şakşakşakşakşak..

(İstirham etmeyi unuttum, tühh)

http://www.myspace.com/eisley